با گسترش مسائل اجتماعی مانند اعتیاد، افسردگی جمعی، خودکشی، از هم گسیختگی خانواده، و جوانی ساختار جمعیتی ایران، شادی نیز به مسئله ای اجتماعی تبدیل شده است. امروزه مطبوعات و رسانههاگاه بیگاه به بحث درباره شادی می پردازند و از کارشناسان و صاحب نظران حوزه های مختلف روان شناسی، جامعه شناسی و گاه روحانیون می خواهند تا درباره این موضوع بحث کنند. امروزه شادی دلالت های سیاسی قوی نیز پیدا کرده است. از اینرو اهمیت آن بیشتر و جدی تر شده است. گذشته از اینها توسعه ارزش های فردگرایانه و رشد فرهنگ عامه پسند از طریق سینما و رسانه ها، بر ابعاد موضوع شادی در ایران امروز افزوده است. در اسفند ماه 1388 ماهنامه سپیده دانایی از من خواست تا درباره شادی در ایران امروز صحبت کنم. من نیز پذیرفتم و مصاحبه آن در شماره 33 مجله در اسفند همان سال منتشر شد. بعد از انتشار مصاحبه، متن آن را خواندم و اصلاحات و اضافاتی به آن افزودم و به صورت متن کنونی در اختیار شماست.  ادامه مطلب »

مقدمهاجازه دهید بحث را با طرح مسئله آغاز کنیم و سپس به تبیین و تشریح آن بپردازیم. مسلما ایده آل آن است که برای حل مسئله راه حل هایی نیز ارائه نماییم. اما من در این مورد اخیر راه حلی جز اینکه بگویم فهم مسئله خود می تواند به حل آن کمک نماید چیزی برای گفتن ندارم. مسئله زوال همسایگی است. هر یک از ما این احساس و تجربه را داریم که روابط همسایگی رو به زوال است و روابط همسایگی موجود نیز به نظر زاءد و مخل زندگی ما به نظر می رسد. در گذشته همسایگی چنان اهمیتی داشت که گفته می شد «همسایه خوب از خویشاوند بهتر است» و اینکه «همسایه از همسایه ارث می برد» یا اینکه «تا چهل خانه همسایه آدمی است». ادبیات، متون دینی و عرف و فر هنگ شفاهی مت انباشته از ستایش ها و سفارش های متعدد اخلاقی درباره روابط همسایگی است.  ادامه مطلب »