متنی که ملاحظه می کتید یکی از جلسات درس جامعه شناسی هنر و ادبیان من است. یکی از دانشجویان این درس زحمت تهیه آن را کشیده اند. متاسفانه اسم ایشان را نمی دانم. به هر حال از ایشان تشکر می کنم. شاید یکی از خوانندگان متن باشد.  این متن نمی دانم متعلق به چه ترم تحصیلی است. امروز داشتم متن های موجود در کامپیونرم را مرور می کردم که چشمم به آن افتاد. امیدوارم از خواندن آن خرسند شوید. در نظر داشته باشید که متن استخراج شده از بحث کلاس است. انسجام لازم را ندارد. البته طوری است که مخاطب عمومی از آن ممکن است لذت ببرد.

امروز و در این جلسه می خواهم درباره جامعه شناسی هنر صحبت کنم. اولین جلسه است و دوست دارم چشم اندازی کلی از جامعه شناسی هنر را برای شما ارائه نمایم. از اینرو به نحو کلی و پراکنده نکات مهم را توضیح می دهم. در جلسات آینده این بحث ها را تفصیلا بیان می کنم..  از معنای هنر بحث را آغاز و سپس به جامعه شناسی هنر می پردازم.

  هنر یکی از راه ها ما برای خوشبختی است زیرا ما از طریق هنر دو فعالیت اصلی و بنیادی زندگی را انجام می دهیم. این دو عبارت است از "معنادارساختن زندگی" و "مسئله مند کردن" آن. انسان ناطق و انديشمند است و با حيوانات فرق دارد.  حيوانات نسبت به فعاليت‌هايي كه انجام مي‌دهند "موضع انفعالي" و  غریزی دارند، اما انسان نمي‌تواند موضع منفعلانه و صرف غریزی داشته باشد؛ زيرا داراي نيروي عقل و انديشه است و مي‌تواند سؤال و پرسش از چيستي و چرايي امور کند و از طریق بازانديشي در تجربه‌هايش آدمي "موضع‌گيري فعال" داشته باشد.

هنر یکی از راه های مداخله انسان در عالم و فعال بودن انسان است. انسان حیوان هنرمند است.  انسان به طور خودآگاه و ناخودآگاه زندگي خود را بازنمايي مي‌كند و از طريق بازنمايي آن‌ها را معنادار مي‌كند. هنر تلاش انسان به عنوان معنادار ساختن طبيعت بي‌جان، اشياء و حوادث است. انسان از لحظه تولد خود برای معنا دادن فعاليت‌هايش تلاش مي‌كند. انسان از طریق دادن نوعی معناي عاطفي و احساسي مانند اینکه  باب طبع من است يا نيست، و از طريق "ارزشيابي كردن" اين جهان و آن جهان، زشت است يا زيبا، مفيد است يا نيست، ما به كارها و تجربه‌هاي معنا می دهیم. هنر و هنرها پاره‌اي از فرآيند سؤال كردن ما است.

ما از طريق هنرها مانند موسيقي، شعر، تئاتر، سينما، مجسمه‌سازي، هنرهاي تجسمي به بازنمايي احساسات، عواطف و خواست‌ها و به طور كلي هويت خود مي‌پردازيم. ما از طريق فيلم، تئاتر، تلويزيون، رمان، بناهاي